artykuł hasłowy: umowny
Szczegóły:
| Typ | Jednostka pochodzi ze Słownika staropolskiego |
|---|---|
| Rodzaj | autosemantyczna |
| Numer | (1) 1. |
| Definicja | 'płynnie mówiący, wymowny, mający łatwość ładnego, przekonującego mówienia, eloquens, disertus': |
| Gramatyka | przymiotnik, zadiektywizowany imiesłów lub imiesłów |
| Semantyka | |
| Przykład w transliteracji | Vmowny (war. lub.: vymovni) disertus (ac primum de Isaia sciendum, quod in sermone suo disertus sit Is prol.) 1471 |
| Przykład w transkrypcji | Umowny (war. lub.: wymowny) disertus (ac primum de Isaia sciendum, quod in sermone suo disertus sit Is prol.) 1471 |
| Lokalizacja | MamKal 179. |
Uwagi: Bohemizm.