artykuł hasłowy: winić
Szczegóły:
| Typ | Jednostka pochodzi ze Słownika staropolskiego |
|---|---|
| Rodzaj | autosemantyczna |
| Numer | (1) |
| Definicja | 'zarzucać komuś popełnienie przestępstwa, złego czynu, oskarżać, pociągać do odpowiedzialności, aliquem criminis accusare, inculpare': |
| Gramatyka | czasownik lub forma czasownikowa |
| Semantyka | |
| Przykład w transliteracji | Ale ktho podlug nawky zywye, rzathko bąndzye scząsczye wynyl (raro accusabit fortunam) XV p. post. |
| Przykład w transkrypcji | Ale kto podług nauki żywie, rzadko będzie szczęście winił (raro accusabit fortunam) XV p. post. |
| Lokalizacja | R I s. XLVII. |