artykuł hasłowy: wzywać, wzywać się

Jednostki:
(1) 1.a. 1. 'odzywać się do kogoś, kierować do kogoś słowa, aliquem alloqui, loquendo adire': a. 'zwracać się (do Boga i świętych) z wyrazami prośby lub czci, uwielbienia, modlić się, invocare, (Deum et sanctos) implorare, adorare, orare':
(2) ~ z określeniami (wyrażonymi w gen. i acc.) wskazującymi osobę, ku której skierowane jest działanie:
(3) ~
(4) ~
(5) ~~
(6) b. 'przywoływać, przyzywać, vocare, advocare':
(7) ~
(8) c. 'nawoływać do czegoś, zachęcać, admonere, incitare':
(9) 2. 'wymawiać imię Boże, używać imienia Bożego, nomen Dei invocare':
(10) 3. 'nazywać, wołać jakimś imieniem, appellare, nominare':
(11) 4. wzywać się 'apelować, odwoływać się, appellare, ad iudicem superiorem provocare':

Szczegóły:

Typ	Jednostka pochodzi ze Słownika staropolskiego
Rodzaj	autosemantyczna
Numer	(2) ~
Definicja	z określeniami (wyrażonymi w gen. i acc.) wskazującymi osobę, ku której skierowane jest działanie:
Gramatyka	czasownik lub forma czasownikowa
Semantyka	2.3.5.3. KULT 2.4.4.2. WYPOWIEDŹ
Przykład w transliteracji	Boga sø ne wziwali (non invocaverunt, Puł: wzywaly), tam sø drszeli strachem, gdze to ne bil strach
Przykład w transkrypcji	Boga są nie wzywali (non invocaverunt, Puł: wzywali), tam są drżeli strachem, gdzie to nie był strach
Lokalizacja	Fl 13, 9.