artykuł hasłowy:  (S) kundel
Szczegóły:
| Typ | Jednostka pochodzi ze Słownika staropolskiego |
|---|---|
| Rodzaj | nieciągła autosemantyczna |
| Numer | (1) |
| Jednostka nieciągła | (mówić na kogoś) kundle |
| Definicja | 'pies nierasowy, podwórzowy pies wiejski, canis non generosus, villaticus', tu w ubliżającym zwrocie, hic in locutione (mówić na kogoś) kundle 'obelżywie nazywać kogoś psem, kundlem, aliquem contumeliose canem appellare': |
| Semantyka | |
| Przykład w transliteracji | Nobilis Borislaus, heres de Czyrnycze (ubliżał plebanowi z tychże Czernic i innym księżom) asserendo ipsos canes al. cundle 1496 |
| Przykład w transkrypcji | Nobilis Borislaus, heres de Czyrnice (ubliżał plebanowi z tychże Czernic i innym księżom) asserendo ipsos canes al. kundle 1496 |
| Lokalizacja | PłocEpRp 15, 252. |