artykuł hasłowy:  1. luby
Szczegóły:
| Typ | Jednostka pochodzi ze Słownika staropolskiego |
|---|---|
| Rodzaj | autosemantyczna |
| Numer | (2) ~a. |
| Definicja | 'podobający się, qui placet, quo quis delectatur': a. komuś, czemuś: |
| Gramatyka | przymiotnik, zadiektywizowany imiesłów lub imiesłów |
| Semantyka | |
| Przykład w transliteracji | Bog rosypa cosczi gich, gisz ludu lubi sø (qui hominibus placent, Puł: gysz szye lyudzyom vlyubyayø) |
| Przykład w transkrypcji | Bog rozsypa kości jich, jiż ludu lubi są (qui hominibus placent, Puł: jiż sie ludziom ulubiają) |
| Lokalizacja | Fl 52, 7. |