artykuł hasłowy: orędować
Szczegóły:
| Typ | Jednostka pochodzi ze Słownika staropolskiego |
|---|---|
| Rodzaj | autosemantyczna |
| Numer | (1) 1. |
| Definicja | 'przekazywać komuś wiadomość, zlecenie, donosić, nuntiare, aliquem certiorem reddere': |
| Gramatyka | czasownik lub forma czasownikowa |
| Semantyka | |
| Przykład w transliteracji | Iszem bil posslem od Budziwoia do Iana y do tich, czo k temu prawo maiø, y orandowal i<e>szm do gich domv, by penødze brali 1395 |
| Przykład w transkrypcji | Iżem był posłem od Budziwoja do Jana i do tych, co k temu prawo mają, i orędował j<e>śm do jich domu, by pieniądze brali 1395 |
| Lokalizacja | Kościan nr 24. |