artykuł hasłowy: orędować
Szczegóły:
| Typ | Jednostka pochodzi ze Słownika staropolskiego |
|---|---|
| Rodzaj | nieciągła autosemantyczna |
| Numer | (3) 2. |
| Jednostka nieciągła | orędować (za kogoś, za kimś) |
| Definicja | 'prosić za kimś, wstawiać się za kimś, wyjednywać coś komuś, deprecari, supplicare pro aliquo': |
| Semantyka | |
| Przykład w transliteracji | Gdisz gest wam tak lubo, abich swego martwego pogrzebl, sliszczye myø a orøduyczye za myø (intercedite pro me) przed Ephronem |
| Przykład w transkrypcji | Gdyż jest wam tak lubo, abych swego martwego pogrzebł, słyszcie mię a orędujcie za mię (intercedite pro me) przed Efronem |
| Lokalizacja | BZ Gen 23, 8. |