artykuł hasłowy: zaręczyć, zaręczyć się

Jednostki:
(1) 1.a. 1. wziąć na siebie prawną odpowiedzialność za kogoś a. za coś, dać gwarancję, zapewnienie, porękę, fideiubere, se vadem pro aliquo (aliqua re) dare, cavere, spondere': a. z określeniami nazywającymi osobę, za którą ktoś bierze odpowiedzialność: kogoś:
(2) ~ za kogoś:
(3) ~b. z określeniami nazywającymi osobę, której się ręczy: komuś:
(4) ~c. z określeniami nazywającymi przedmiot poręczenia: coś:
(5) 2. zaręczyć się 'przysiąc, zobowiązać się, se obligare, spondere':

Szczegóły:

Typ	Jednostka pochodzi ze Słownika staropolskiego
Rodzaj	autosemantyczna
Numer	(4) ~c.
Definicja	z określeniami nazywającymi przedmiot poręczenia: coś:
Gramatyka	czasownik lub forma czasownikowa
Semantyka
Przykład w transliteracji	Yszem Andrzeoui ne szaranczil dzesaczy grziwen szacladu za Climonta 1420
Przykład w transkrypcji	Iżem Andrzejowi nie zaręczył dziesiąci grzywien zakładu za Klimonta 1420
Lokalizacja	AKPr VIIIa 152.